شعر یزد از شاعر یزدی رواست
شعرِ من ، شعرِ یزد ، شعر شما شت

گفت من اهل سیاست هستم و شعرم تک است

 

گفت من اهل سیاست هستم و شعرم تک است
بین تعظیم و تملق ، بهترین ره پشتک است
پشتک و وارو به نزد یار ، درمان می کند !
آنچه را خواهی به مزدش ، بهرِ تو آن می کند

 
گروه : کهن 
نوع : چهارپاره
موضوع :تعظیم و نملق سیاسی
نام : اهل سیاست
شاعر : علیرضا آیت اللهی
تاریخ : مرداد 1358
محل : باقی آباد یزد 

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگیزه های عبادی,انگبزه های اجتماعی,شکل گیری و شاعر شدن با :, | بازدید : 201
برچسب ها :




[ پنجشنبه 21 آذر 1392 ] [ 13:30 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]

دستهایم سبز است

 

رنگ عشقم قرمز ، آسمانم آبی است
چشمهایم میشی ، و دولب عنٌابی است
دستهایم سبز است ، نفرتم از زرد است
سبز ایرانی رنگ ، آرزوی مرد است


گروه : کهن
نوع : چهارپاره 
موضوع : ارائه آدرس
نام : دستهایم سبز است
شاعر : علیرضا آیت اللهی
تاریخ : تابستان 1356 
محل : پاریس

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگیزه های سیاسی,انگیزه های عبادی,انگبزه های اجتماعی,شکل گیری و شاعر شدن با :, | بازدید : 191
برچسب ها :




[ پنجشنبه 21 آذر 1392 ] [ 13:25 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]

وای به وقتی که بگندد نمک

 

آتش نشانی
   آتش گرفته است
و نمک ، 
گندیده است 
شیخ کنعان دوباره آمده است
عاشق پست و مقامش این بار
و دوباره حمٌام ،
پُر ز سُم داران ...
...تا شخص رئیس
آب از سرچشمه
نه گل آلود که عُفن و لجن است


گروه : نو
نوع : نیمائی
موضوع : باز گشت یک استاد ریاکار سابق دانشگاه به محل کار سابقش این بار به عنوان رئیس
نام : وای به وقتی که بگندد نمک
شاعر : علیرضا آیت اللهی
تاریخ : اوائل خرداد 1356 
محل : تهران

 

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگبزه های اجتماعی,انگیزه های اقتصادی,شکل گیری و شاعر شدن با :, | بازدید : 292
برچسب ها :




[ پنجشنبه 21 آذر 1392 ] [ 13:23 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]
 
در هر شعری که شاعر می سراید سه عامل « تعلیم » ، « تحریک » و « تشویق » موثر واقع می شوند . اکثر قریب به اتفاق شاعران « آئینه ی جامعه ی خود » اند ؛ و معمولا" هر شعر و نوشته ای از آنان می بینیم انعکاسی از آن چیزی است که به آنان آموخته ایم . این آموخته ها یا فرهنگ اکتسابی شاعر در زمانی که احساسات وی تحریک می شوند ممکن است به زبان شعر در آیند یا متن یک نوشته قرار گیرند ؛ تولید فرهنگ و هنر بخش مهمی از ریشه خود را در آب و گِلِ آموزش های کودک و نوجوان دارد . امٌا همین که نوجوان تحریک شد و اثری پدید آورد آن اثر خود به خود پذیرفته نیست .؛ اجتماعی محسوب نمی شود ، و همین که اجتماعی محسوب نشود جزو ادبیٌات جامعه هم به شمار نمی آید .
پذیرش جامعه مهم ترین عامل تصویب یک اثر ادبی است ؛ و به این منظور شعر باید به حدٌ کافی فصیح و بلیغ باشد . شعری ممکن است فصیح ، یعنی روشن ، روان ، قاعده مند ، مورد پسند عموم مردم ، و نهایتا" گوشنواز و روحپرور و دلنشین و دلنواز باشد امٌا بلیغ نباشد ؛ که این بلاغت به نظرما از فصاحت کلام مهمتر است . شعر بلیغ یعنی این که مخاطبش را شاد یا غمگین کند ، و وی را به کاری وادارد یا از کاری باز دارد . شاعر ممکن است طی منظومه ای بلند از قصیده یا مثنوی با وجود مشغول داشتن مخاطب خود و تا حدودی فصاحت کلام ، نتواند مقصود خود را به خواننده و شنونده شعرش برساند و به اصطلاح « شعرِ دارای بلاغت »  سروده باشد ؛ و ممکن است تنها در یک بیت از یک شعر یا حتی یک بیت مستقل ، به بهترین وجه ممکن پیام خود را به مخاطبش برساند ؛ و وی را تحت تاثیر قرار دهد .
در نظر اوٌل پذیرش شعر بر دونوع است :
پذیرش مجازی که مثلا" شاعری درباری شعری در مدح شاه ، یا آنچه که خوشایند و به نفع شاه می بود ، می سرود و وقتی که آن را در همایشی قرائت می کرد جماعت به شدت برایش کف می زدند ؛ شعرش در مطبوعات متعدد منتشر می شد ، و دیوانش را می خریدند ... و امٌا نمی خواندند و مورد استفاده قرار نمی دادند .
پذیرش حقیقی شعر موقعی است که اعضاء جامعه یا مردم آن را بکار گیرند . اینجاست که شاعر تشویق می شود که باز هم اشعاری به همین منوال بسراید و این منوال خواه ناخواه مکتب شعری وی را تشکیل می دهد .
آنچه که سبب نقش و جایگاه یک شعر در یک جامعه می شود ، تنها « شهرت » ( غالبا" زود گذر ) شاعر ، یا اصل شعر نیست ؛ بلکه خواست یا سلیقه ی مخاطب است که از شعر در جامعه بخشی از ادبیات جامعه ، و از آنجا فرهنگ و روابط اقتصادی - اجتماعی جامعه و چه بسا انگیزه های اختراعات و اکتشافات ، و پیشرفت های تکنولوگیکی را پدید می آورد :
توانا بود هرکه دانا بود 
ز دانش دل پیر برنا بود

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگیزه های سیاسی,انگبزه های اجتماعی, | بازدید : 169
برچسب ها :




[ پنجشنبه 21 آذر 1392 ] [ 13:16 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]

بارور کردم

 

 
چو جوجه ای زقناری دشت مهر افزا
پریدم
به درختی که میوه اش مهر است
 و همه شاخه های سبزش را
به سیب سرخ حوائی
بارور کردم
...

گروه : نو
نوع : نیمائی
موضوع : عاشقانه - عارفانه
شاعر : علیرضا آیت اللهی
تاریخ : تابستان 1358 
محل : باقی آباد یزد

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگبزه های اجتماعی,شعرهای این شاعر, | بازدید : 176
برچسب ها : دیوانه ، شعر نو ، اجتماعی ، علیرضا آیت اللهی ، پائیز 1342 ، یزد,




[ پنجشنبه 21 آذر 1392 ] [ 13:07 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]

 

فروردین ماه گلها             دنیا دارد تماشا
اردی بهشت از سبزه       زیبا می گردد صحرا
خرداد آرد پیاپی              میوه های گوارا
 
تیر آرد با خود گرما           گرمک می گردد پیدا
مرداد از هندوانه               پر می شود همه جا
شهریور آید انگور             با خوشه های زیبا
 
مهر از انار وخندان          پر می شود درختان
آبان به وخربزه               پیدا شود فراوان
آذر کم کم می بارد           از ابر وتیر باران
 
دی پرتقال ولیمو            پیدا شود بهر سو
بهمن زبرف وسرما         یخ می زند سر ورو
اسفند آرد بنفشه              سبزه دمد لب جو
 
حتما" کسانی که هم سنٌ و سال من هستند یا بین 60 و 70 ساله اند این شعر زیبا را به یاد می آورند که در کتاب های پایه آموزش دبستانی هم شعر را به ما تدریس می کرد ، هم ماههای سال را و هم زیبائی و نشاط را : شعر کاربردی
یا
فریدون مهربان است          عزیز کودکان است
به نرمی میزند حرف          همیشه خوش زبان است
به هر جا کودکانند             فریدون در میان است
فریدون نیست ترسو           خودش یک پهلوان است
نمی گوید مگر راست          که حسنش در همان است
 که به خوبی مشخصه یک کودک خوب و بنابر این اخلاق را به ما می آموخت ...
آیا آموزشی که با هنر ، زیبائی ، نشاط و محتوای سازنده شخصیٌت مثبت و کارآ شروع شود ، جامعه و ملتی بهتر ، آزاده تر ، انسان تر ، و همجوش تر و ترقی خواه تر به وجود می آورد یا ؟

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : انگبزه های اجتماعی,شکل گیری و شاعر شدن با :,تحت آموزش مستقیم ( دبیرستانی - دانشگاهی و... ), | بازدید : 252
برچسب ها : آموحتن شعر ، شعر کودک ، شعر کاربردی,




[ دوشنبه 18 آذر 1392 ] [ 22:39 ] [ علیرضا آیت اللهی ] [ ]
درباره سایت

شعر سرودن یا شاعری « شغل » بوده است ؛ پیش از آن تا مدٌتی چندان شغل نبوده است ؛ و حال ، در چند دهه ی اخیر ، دوباره برای خیلی کثیراز جوانان شغل شده است . چرا ؟ . علٌتش را به زودی خواهم نوشت . امٌا اگر اهل شعر هستید این را بدانید که ساعت هائی متمادی را صرف شعر شناسی کرده ام و به هیچ وجه تعاریف قدیمی و واپسگرایانه ی متداول از شعر در ایران را قبول ندارم . تعاریف مشهور از شعر در ایران نمادی از کمبود دانش ، و واپسگرائی به بهانه پاسداری از شعر کهن یا عروضی و منظوم چون جزئی ضروری از به اصطلاح « فرهنگ ملٌی » است ؛ حال آنکه شعر منظوم وعروضی یادگار شعرای عرب قبل از اسلام و فرهنگ بعدی اعراب است . به نظر من بهترین و جدیدترین تعریف شعر در لاروس دانشگاهی آمده است : « شعر یعنی هنر بیان حاد ترین احساسات شخصی ؛ و انتقال این احساسات ، ادراکات ، وتالمات روحی و روانی ، به وسیله ی انبوهی منسجم از آواهای موزون و همآهنگ که در چند یا چندین وگاه صدها و هزاران مصراع بهم پیوسته و پیاپی می آیند . » * بنابر این شعر قبل از همه یک ارضاء شخصی است ؛ همانطور که جوانترهای ما به آن نام دلنوشت یا دلسروده داده اند . *پس از آن ؟ ابزاری ممتاز در ورود به جامعه ، مطرح ساختن خود و توفیقات اجتماعی است که خود یا به صورت مستقیم است یا غیر مستقیم : غیر مستقیم : - برانگیختن احساسات و عواطف دیگران و چه بسا ایجاد روابطی به نفع خود - کسب شهرت و استفاده از شهرت نیک که این هردو می تواند منافعی اقتصادی هم داشته باشد . امٌا مهم تر از این : مستقیم : - تحکیم روابط اجتماعی با اشخاص محبوب و مطلوب ، و تخریب اشخاص منفور و مطرود ( از جمله در جهت منافعی اقتصادی ) و به ویژه : - سرودن شعر برای کسب درآمد : کاملا" اقتصادی ... در صورت اخیر شاعر در چون از احساسات و ادراکات و تاثرات شخصی ، و نهایتا" « شخصیٌت خود نیست در واقع امر نه شعر ، بلکه شخصیٌت خود را می فروشد و نه چندان نتیجه کار خود را ، بلکه خودرا ... در این خود فروشی خصوصا" ، و در نفع طلبی شعری عموما" ، شعرها بسیار کمتر « جوششی » و بسیار بیشتر « کوششی » ، یا به اصطلاح قدما نتیجه « شِعربافی » هستند . یعنی علاوه بر منافع اقتصادی و کسب در آمد مستقیم یا غیر مستقیم از راه تولید شعر ، می توانند در پی کسب منافع اجتماعی ، سیاسی ، و حتی ارضاء تمایلات کاملا" شخصی هم یاشند . شعری که نتیجه ی کوشش عاشق برای رسیدن به معشوق خود باشد نیز گرچه عاشقانه و چه بسا عارفانه و به دور از خودفروشی اقتصادی باشد در عین حال بیشتر ، از نظر شکل ، « ساختگی » یا کوششی است ؛ مثل نخستین شعرهائی که در این سایت آمده ومی آیند . شاعر این سایت از این وضعیٌت به جائی رسید که شعر را ابزار رسیدن به منافع شخصی خود نسازد .؛ و اگر شعری به ذهنش رسید و به اصطباح به وی الهام شد و خود از درون جوشید ، البته با تصحیح و تکمیل ضروری آن ، یادداشت و به دیگران ارائه کند...
لینک دوستان
سایت های مفید
خبر نامه

آمار

آنلاین : 0
بازدید امروز : 9
بازدید دیروز : 6
بازدید هفته گذشته : 18
بازدید ماه گذشته : 1121
بازدید سال گذشته : 2250
کل بازدید : 17521ورودی گوگل امروز : 1 نفر
ورودی گوگل کل : 295 نفر

....

آرشيو مطالب
امکانات وب