تک بیت های منتخب ( گزیده ) یک نوجوان(4)

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    آرشیو مطالب

    برچسب ها

    کلیم کاشانی :
    از هنرحال خرابم نشد اصلاح پذیر - همچو ویرانه که از گنج خود آباد نشد
    *
    وامق یزدی :
    مشکل علاج درد دل ما کند کسی - آن نیست دردِ ما که مداوا کند کسی
    *
    بیضائی کاشانی :
     

     

    قدی رعنا رخی زیبا ، لبی شکر فشان دارد

     

     

                                    بیانی گرم و روح افزا ، نگاهی دلستان دارد
    *
    وامق یزدی :
    چنان در دیده اش خوارم که می دانم پس از مردن
                                                   اگر روید گُلم از گِل به چشمش خوار می آید 
    *
    دکتر رسا :
    مراد دشمن اگر ضعف و خواری من و تست
                                                      ز سست عهدی و ناپایداری من و توست
    *
    وفا یزدی :
    گرچه کارم به مسیحا دمی افتاده دریغ - درد آنست که این دردِ مرا درمان نیست
    *
    وفا یزدی :
    مکن ای دل ز مرگ اندیشه جانان - نگیرند از تو جانان ، حرف جان است
    *
    وفا یزدی :
    رفت و با مدعی آن سرو روان باز آمد - مرگ من بین که به همراهی جان باز آمد
    *
    وقاری یزدی :
    اگرم زاهد شهر از نظر انداخت چه باک
                                                      سایه پیر مغان از سر ما کم نشود
    *
    سعدی شیرازی :
     

     

    من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم

     

     

                                       چه کنم ، نمی توانم که نظر نگاه دارم !
    *
    پروین یزدی : 
    دلی که دست تو دادم به نام هدیه عشق - روا نبود که آم را چو جان خون سازی
    *
    دکتر رسا :
    عشق را نازم که ناز عالم امکان از اوست
                                                   عالم و آدم همه فرمانبر و فرمان از اوست
    *
    لاادری :
    عاشق بیدل کجا با خلق عالم کار دارد - بگذرد از هردو عالم هرکه عشق یار دارد
    *
    عرشی یزدی :
    از شکوه توان بست لب امٌا نتوان کرد - منع نگه این چشم به حسرت نگران را
    *
    دکتر رسا :
    خداست یار کسانی که یار یکدگرند - زراه مهر و وفا دوستدار یکدگرند
    *
    جامی تربتی :
    آن ترک شوخ بین که چه مستانه می رود
                                                    شهری اسیر کرده سوی خانه می رود 
    *
    طوبی یزدی :
    نگار من چو زنی شانه بر دو زلف سیاه - فتاد اگر ..ری روی خاک جان من است

    *
     

    خاموشی یزدی :

     

     

     

     

    جانا پی خرابی دل اینقدر مکوش - گیرم دل من است مگر خانه تو نیست ؟ 

     

    نویسنده : علیرضا آیت اللهی بازدید : 293 تاريخ : دوشنبه 16 ارديبهشت 1392 ساعت: 10:32

    خبرنامه

    لینک دوستان

    عضویت

    نام کاربري :
    رمز عبور :

    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها