« سه گانی » هم شعر بود و هنوز هم هست

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس

آرشیو مطالب

جستجوگر

یافته ها در جستجو

امکانات وب

برچسب ها

 آن پنجاه سال قبل کاربرد شعر در محاورات روزانه و نوشته ها و حتی گاهی نامه ها بسیار بسیار بیش از امروز بود ، هرکسی سعی می کرد شعر بیشتری بداند و به خصوص از حفظ داشته باشد که کاربردی تر از همه هم« تک بیت های » نغز و مشهور بود که آنچه را تا سال 1344 یادداشت کرده بودم برایتان آوردم ؛ با این توضیح که از حفظ داشتن و کاربرد شعر به جای خود نشانه ای از سواد و معلومات هم به شمار می رفت .

به دلیل این « نوعِ کاربرد » در آن زمانه بیشتراتکاء بر تک بیت ها بود که کوتاه و موجز باشند و پس از آن نیز تاحدودی بر دوبیتی ها .
تعداد سه مصراعی بسیار معدود بود ، امٌا در هر حال برخی از آنها نزد کثیری از مردم شناخته شده بودند مثل این سه مصراعی :
گفتم مگرت پسته نهان در سخن است
سنگم به دهان زد که چه جای سخن است ؟
گفتم بلی این « جواب دندان شکن » است
این سه گانه از آیتی یزدی است .
 

  • مطالب مرتبط
  • شعر من ، شعر یزد ، شعر شماست
  • روز شعر و ادب مبارک باد ! ، و امٌا
  • میرزا محمد فرخی یزدی (1) شعرهای نغز
  • بهار اجتماعی مکمل بهار طبیعت در شعر وحشی بافقی
  • نوروز ها در شعر وحشی بافقی
  • نوشدن طبیعت و نوشدن جامعه در شعر وحشی بافقی
  • نویسنده : علیرضا آیت اللهی بازدید : 165 تاريخ : چهارشنبه 18 ارديبهشت 1392 ساعت: 2:16

    خبرنامه

    عضویت

    نام کاربري :
    رمز عبور :