متن مرتبط با « تهران » در سایت شعر یزد از شاعر یزدی رواست نوشته شده است
از فالوده یزدی تا هوای آلوده تهران
هوا بس ناجوانمردانه آلوده است من این کنج قفس ، اندر هوس : یک ظرف پالوده ! و نه پالوده ای از نوع شیرازی که کاکویش به پیش آرد مرا پالوده ای باید ز شهر یزد و با شهد شکر از نی . مرا پالوده ای باید که با برف طزرجان سرد و یخ باشد و تخم شربتی بر روی آن لرزان و گه رقصان درون کاسه ای از کاشی میبد به رنگ گج سفید و نقشهایش آبی آبی زمرغ و گل ، گل و بلبل بیا ای مرغ در تهران که بینی حال بدحالان : هوا بس ناجوانمردانه آلوده است فضا بس ناجوانمردانه آلوده است قضا بس نا جوانمردانه آلوده است ... گروه : نو نوع : نیمائی موضوع: طنز نام : فالوده یزدی شاعر : علیرضا آیت اللهی زمان : اردیبهشت 1347 مکان : دانشگاه تهران ویرای...
ادامه مطلب
